Anjelika Akbar ile İstanbul sohbeti

İstanbul


HAFTANIN KONUĞU - ANJELİKA AKBAR
Türkiye'yi İstanbul ile İstanbul'u ise Beyoğlu ile tanıdım yıllar önce. Deniz kokusu, vapurların ve martıların benim için alışılmamış sesi; sokak arasında gezinen karnı doymuş ve tüyleri parlak kediler; daracık sokaklar ve engebeli yollar; halk pazarı ve sokak satıcıları, hayatımda ilk kez gördüğüm cami ve duyduğum ezan sesi; farklı dillerin, dinlerin, milletlerin ve hayat tarzlarının bir arada olduğu. Ayrıca eskinin ve yeninin garip bir uyumda bulunduğu şehir.Yıllar sonrasında, "İçimdeki Türkiyem" adlı kitabımı yazarken Beyoğlu izlenimlerimi anlatmak isterken, benden önce bunu çok güzel bir şekilde yapan sevgili arkadaşım Rengin Sakaoğlu'nun şiirine rastladım ve onu kitapta yayınlamaya karar verdim; gerçek bir İstanbullunun o lezzetli anlatımı hem bildiklerimi, hem de bilmediklerimi bir şekilde anlatıyordu:
Beyoğlu/Rengin Sakaoğlu

"Dün gece dolaştım Beyoğlu'nu

Yollarda gezdirdim ruhumu

Kırık dökük yollarda,

Küçük tahta masalarda

Kızlar fallara bağlamış umudunu.

Kimi şarkı söylüyor türkü evlerinde,

Kimi barlarda, kafelerde,

Hem St. Antoine Kilisesi'nde,

Hem Galata Mevlevihanesi'nde

Sazda, cazda, Emek Sineması'nda,

Biraz da Çiçek Pasajı'nda,

Durdum sonunda eski okulumun önünde

Gönlüme değdi benim Beyoğlu dün gece.

Hüznü, umudu, kayıtsızlığı

Çırpınışı hissettim derinde

Bir macera, bir soluk,

Bir yaşam, değişim,

Biraz Levanten, biraz arabesk,

Hepsinin içinde insan bir sentez

Her şey etkileşip erimiş

Birbirinin içinde."

Daha sonra hem İstanbul'u, hem de Türkiye'yi daha iyi tanıdım; İstanbul'u

yaşayacağım şehir seçtim...İstanbul'u bilmek, tanımak zordur; hep saklı, hep

gizlenmiş, hep şaşırtan yanları buluyorum.İstanbul bana aşkımı, ailemi,

oğlumu, gönlünü verdi. Ve yine bir başka şair'in satırlarından, onun İstanbul

özleminden, kalbimin ta derinliklerine kadar şu anda yaşadığım şehri özlüyor

oluyorum:

Bir pul, üstünde İstanbul/M. İlhan Sonuç

Kürelere;

"İstanbul'dan bir mektup var, mektubun üstünde bir pul

Pulun üstünde doğduğum şehir, kalem minareleriyle İstanbul

Uzakta nokta-nokta adalar, aşağıda mavi akan Boğaz

Bir yanda liman bir yanda Üsküdar,

Güzelim Kızkulesi bembeyaz.

Çelik telleri karşılıklı germiş, betondan kuşak bağlamış beline;

Asırlar süren bir özlemden sonra iki yaka el ele vermiş.

Özlem, bir pul üstünde dünya kadar, bir pul üstünde türlü türlü anı;

Mutlu çocukluğum, çılgın gençliğim, bir pul üstünde ömrümün yarısı.

Bir pul, üstünde İstanbul; lodosu,poyrazı, karayeli.

Selam sana bu gurbet ellerinden

Şehirler güzeli."

İstanbul'da yaşayıp onu özlemek; sevgili ile el ele tutuşup özlemesine,

çocuğu kollarda tutup onu kokusunu özlemesi gibidir. Her ne varsa bu güzel

şehirde, kuşkusuz ki asırlardır burada yaşamış olan ve yaşayan güzel, gönül

sahibi insanlardan gelir; o sihirli, tarif edilemez duygu, mıknatıs gibi

kendine çeker hepimizi, farkında olsak da, olmasak da.



Etiketler: Türkiye'yi İstanbul ile İstanbul'u ise Beyoğlu ile tanıdım yıllar önce. Deniz kokusu, vapurların ve martıların benim için alışılmamış sesi; sokak arasında gezinen karnı doymuş ve tüyleri parlak kediler; daracık sokaklar ve engebeli yollar; halk pazarı ve sokak satıcıları, hayatımda ilk kez gördüğüm cami ve duyduğum ezan sesi; farklı dillerin, dinlerin, milletlerin ve hayat tarzlarının bir arada olduğu. Ayrıca eskinin ve yeninin garip bir uyumda bulunduğu şehir.Yıllar sonrasında, "İçimdeki Türkiyem" adlı kitabımı yazarken Beyoğlu izlenimlerimi anlatmak isterken, benden önce bunu çok güzel bir şekilde yapan sevgili arkadaşım Rengin Sakaoğlu'nun şiirine rastladım ve onu kitapta yayınlamaya karar verdim; gerçek bir İstanbullunun o lezzetli anlatımı hem bildiklerimi, hem de bilmediklerimi bir şekilde anlatıyordu: Beyoğlu/Rengin Sakaoğlu "Dün gece dolaştım Beyoğlu'nu Yollarda gezdirdim ruhumu Kırık dökük yollarda, Küçük tahta masalarda Kızlar fallara bağlamış umudunu. Kimi şarkı söylüyor türkü evlerinde, Kimi barlarda, kafelerde, Hem St. Antoine Kilisesi'nde, Hem Galata Mevlevihanesi'nde Sazda, cazda, Emek Sineması'nda, Biraz da Çiçek Pasajı'nda, Durdum sonunda eski okulumun önünde Gönlüme değdi benim Beyoğlu dün gece. Hüznü, umudu, kayıtsızlığı Çırpınışı hissettim derinde Bir macera, bir soluk, Bir yaşam, değişim, Biraz Levanten, biraz arabesk, Hepsinin içinde insan bir sentez Her şey etkileşip erimiş Birbirinin içinde." Daha sonra hem İstanbul'u, hem de Türkiye'yi daha iyi tanıdım; İstanbul'u yaşayacağım şehir seçtim...İstanbul'u bilmek, tanımak zordur; hep saklı, hep gizlenmiş, hep şaşırtan yanları buluyorum.İstanbul bana aşkımı, ailemi, oğlumu, gönlünü verdi. Ve yine bir başka şair'in satırlarından, onun İstanbul özleminden, kalbimin ta derinliklerine kadar şu anda yaşadığım şehri özlüyor oluyorum: Bir pul, üstünde İstanbul/M. İlhan Sonuç Kürelere; "İstanbul'dan bir mektup var, mektubun üstünde bir pul Pulun üstünde doğduğum şehir, kalem minareleriyle İstanbul Uzakta nokta-nokta adalar, aşağıda mavi akan Boğaz Bir yanda liman bir yanda Üsküdar, Güzelim Kızkulesi bembeyaz. Çelik telleri karşılıklı germiş, betondan kuşak bağlamış beline; Asırlar süren bir özlemden sonra iki yaka el ele vermiş. Özlem, bir pul üstünde dünya kadar, bir pul üstünde türlü türlü anı; Mutlu çocukluğum, çılgın gençliğim, bir pul üstünde ömrümün yarısı. Bir pul, üstünde İstanbul; lodosu, poyrazı, karayeli. Selam sana bu gurbet ellerinden Şehirler güzeli." İstanbul'da yaşayıp onu özlemek; sevgili ile el ele tutuşup özlemesine, çocuğu kollarda tutup onu kokusunu özlemesi gibidir. Her ne varsa bu güzel şehirde, kuşkusuz ki asırlardır burada yaşamış olan ve yaşayan güzel, gönül sahibi insanlardan gelir; o sihirli, tarif edilemez duygu, mıknatıs gibi kendine çeker hepimizi, farkında olsak da, olmasak da.